| Χημικές ιδιότητες |
άχρωμο υγρό |
| Χημικές ιδιότητες |
Οι πικολίνες είναι άχρωμα υγρά. Ισχυρή, δυσάρεστη οσμή που μοιάζει με πυριδίνη. Η πικολίνη χρησιμοποιείται συχνά ως μικτά ισομερή. |
| Περιστατικό |
3-Η μεθυλοπυριδίνη απελευθερώνεται κατά την παραγωγή ορυκτών καυσίμων. Σχηματίζεται ως υποπροϊόν της παραγωγής οπτάνθρακα (Naizer and Mashek 1974). υπάρχει στα λύματα αεριοποίησης άνθρακα (Giabbai et al 1985). είναι ένας ρύπος των υπόγειων υδάτων κοντά σε υπόγειες τοποθεσίες αεριοποίησης άνθρακα (Stuermer and Morris 1982). είναι συστατικό των υπόγειων υδάτων που έχουν μολυνθεί με απόβλητα λιθανθρακόπισσας (Pereira et al 1983). και βρίσκεται σε λύματα σχιστολιθικού πετρελαίου (Hawthorne and Sievers 1984; Hawthorne et al 1985). Σχηματίζεται κατά την πυρόλυση του ξύλου (Yasuhara and Sugiura 1987) και είναι συστατικό του καπνού του τσιγάρου (IARC 1986· Sakuma et al 1984) και της μαριχουάνας (Merli et al 1981). 3-Η μεθυλοπυριδίνη σχηματίζεται κατά τη θερμική αποικοδόμηση της νικοτίνης κατά την καύση του καπνού (Schmelz et al 1979). Η χημική ουσία υπάρχει επίσης στον παρασκευασμένο καφέ (Sasaki et al 1987) και στο μαύρο τσάι (Werkoff and Hubert 1975). 3-Η μεθυλοπυριδίνη έχει ανιχνευθεί μαζί με άλλους μικρορύπους στην παροχή νερού της Βαρκελώνης (Rivera et al 1987). Έχουν αναπτυχθεί μέθοδοι για τον βιολογικό καθαρισμό των λυμάτων με υψηλή περιεκτικότητα σε χημική ουσία (Roubiskova 1986). Η βιοαποδομησιμότητα της 3-μεθυλπυριδίνης έχει μελετηθεί σε διάφορα εδάφη (Sims and Sommers 1985, 1986). |
| Χρήσεις |
Χρήσιμος πρόδρομος των αγροχημικών και αντίδοτων για τη δηλητηρίαση από οργανοφωσφορικά. |
| Χρήσεις |
Διαλυτικό μέσο; ενδιάμεσο στις βιομηχανίες βαφών και ρητινών· στην κατασκευή εντομοκτόνων, στεγανωτικών παραγόντων, νιασίνης και νιασιναμίδης. |
| Χρήσεις |
3-Η πικολίνη χρησιμοποιείται ως πρόδρομος σε φαρμακευτικές και γεωργικές βιομηχανίες. Δρα ως πρόδρομος της 3-κυανοπυριδίνης, νιασίνης, βιταμίνης Β. Είναι αντίδοτο για τη δηλητηρίαση από οργανοφωσφορικά άλατα. |
| Ορισμός |
ChEBI: Η 3-μεθυλοπυριδίνη είναι μια μεθυλοπυριδίνη που είναι πυριδίνη υποκατεστημένη από μια μεθυλ ομάδα στη θέση 3. |
| Μέθοδοι Παραγωγής |
Υπάρχουν τρεις κύριες μέθοδοι παραγωγής 3-μεθυλοπυριδίνης: (1) αντίδραση ακεταλδεΰδης και αμμωνίας με φορμαλδεΰδη και/ή μεθανόλη παρουσία όξινου καταλύτη (π.χ. Si02A103) σε φάση ατμού. (2) εξαγωγή από οστεέλαιο. (3) ξηρή απόσταξη οστών ή άνθρακα (Hawley 1977· Parmeggiani 1983). |
| Γενική περιγραφή |
Άχρωμο υγρό με γλυκιά μυρωδιά. |
| Αντιδράσεις αέρα & νερού |
Πολύ εύφλεκτο. Υδατοδιαλυτό. |
| Προφίλ αντιδραστικότητας |
3-Η πικολίνη μπορεί να αντιδράσει με οξειδωτικά υλικά . Εξουδετερώνει τα οξέα σε εξώθερμες αντιδράσεις για να σχηματίσει άλατα συν νερό. Μπορεί να είναι ασύμβατο με ισοκυανικά, αλογονωμένα οργανικά, υπεροξείδια, φαινόλες (όξινα), εποξείδια, ανυδρίτες και αλογονίδια οξέος. Εύφλεκτο αέριο υδρογόνο μπορεί να δημιουργηθεί σε συνδυασμό με ισχυρούς αναγωγικούς παράγοντες, όπως υδρίδια. |
| Κίνδυνος υγείας |
ΕΠΙΒΛΑΒΕΣ σε περίπτωση κατάποσης, εισπνοής ή απορρόφησης από το δέρμα. Το υλικό είναι εξαιρετικά καταστροφικό για τους ιστούς των βλεννογόνων και της ανώτερης αναπνευστικής οδού, των ματιών και του δέρματος. Η εισπνοή μπορεί να είναι θανατηφόρα ως αποτέλεσμα σπασμού, φλεγμονής του λάρυγγα και των βρόγχων, χημικής πνευμονίτιδας και πνευμονικού οιδήματος. Τα συμπτώματα της έκθεσης μπορεί να περιλαμβάνουν αίσθημα καύσου, βήχα, συριγμό, λαρυγγίτιδα, δύσπνοια, πονοκέφαλο, ναυτία και έμετο. |
| Κίνδυνος υγείας |
Κλινικά σημεία δηλητηρίασης που προκαλούνται από αλκυλικά παράγωγα της πυριδίνης συμπεριλαμβανομένης της απώλειας βάρους, της διάρροιας, της αδυναμίας, της αταξίας και της απώλειας των αισθήσεων (RTECS 1988). Η δηλητηρίαση σε έναν άνδρα 32 ετών που εκτέθηκε σε βιομηχανικούς ατμούς χαρακτηρίστηκε από μοναδικές αυτόνομες διαταραχές σε ασθενικό υπόβαθρο (αγγειοδυστονία, τάση προς υποτονία και βραδυκαρδία, αύξηση του αντανακλαστικού πιλοτούχου και διαταραχές της θερμορύθμισης) και από πολυνευριτικά φαινόμενα (Budanova 91).
Ένας άνδρας 58- ετών που εκτέθηκε επαγγελματικά σε 3-μεθυλοπυριδίνη για 11 χρόνια έδειξε αύξηση της ηπατικής γλουταμινικής πυροσταφυλικής τρανσαμινάσης και της γλουταμικής οξαλοξικής τρανσαμινάσης (Caballeria et al 1979). |
| Κίνδυνος πυρκαγιάς |
Ειδικοί κίνδυνοι προϊόντων καύσης: Οι ατμοί μπορεί να διανύσουν σημαντική απόσταση σε μια πηγή ανάφλεξης και αναδρομής. Σχηματίζει εκρηκτικά μείγματα στον αέρα. Εκπέμπει τοξικές αναθυμιάσεις υπό συνθήκες πυρκαγιάς. |
| Αναφλεξιμότητα και Εκρηκτικότητα |
Εύφλεκτος |
| Βιομηχανικές χρήσεις |
{{0}}Η μεθυλοπυριδίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διαλύτης, ως ενδιάμεσο στις βιομηχανίες βαφής και ρητίνης, στην κατασκευή εντομοκτόνων, ως στεγανοποιητικό μέσο, στη σύνθεση φαρμακευτικών προϊόντων, ως επιταχυντές καουτσούκ και ως αντιδραστήριο εργαστηρίου ( Hawley 1977· Windholz et al 1983). Χρησιμοποιείται επίσης ως χημικό ενδιάμεσο για την παραγωγή νιασίνης και νιασιναμίδης (βιταμίνες κατά της πελλάγρας). Η παραγωγή των ΗΠΑ το 1978 υπολογίστηκε σε 1.32-2.07xl07kg (HSDB 1988). |
| Προφίλ Ασφαλείας |
Δηλητήριο με ενδοφλέβια και ενδοπεριτοναϊκή οδό. Μέτρια τοξικό κατά την κατάποση. Εύφλεκτο όταν εκτίθεται σε θερμότητα ή φλόγα. μπορεί να αντιδράσει έντονα με οξειδωτικά υλικά. Όταν θερμαίνεται για αποσύνθεση εκπέμπει τοξικούς ατμούς NOx. |
| Σύνθεση |
Σε μια αντίδραση σε φάση ατμού πάνω από καταλύτη που περιέχει νικέλιο παρουσία υδρογόνου, το 2-μεθυλγλουταρονιτρίλιο δίνει 3-μεθυλπιπεριδίνη, η οποία στη συνέχεια υφίσταται αφυδρογόνωση πάνω από παλλάδιο – αλουμίνα για να δώσει 3-μεθυλοπυριδίνη:
Μια αντίδραση ενός σταδίου σε αέρια φάση πάνω από καταλύτη που περιέχει παλλάδιο αναφέρεται ότι δίνει 3-μεθυλοπυριδίνη σε απόδοση 50 %. |
| Πιθανή έκθεση |
(ο-ισομερές); Ύποπτο κίνδυνο τοξικότητας για την αναπαραγωγή, Πρωτεύον ερεθιστικό (χωρίς αλλεργική αντίδραση), (m-ισομερές): Πιθανός κίνδυνος σχηματισμού όγκων, Πρωτεύον ερεθιστικό (χωρίς αλλεργική αντίδραση). Οι πικολίνες χρησιμοποιούνται ως ενδιάμεσα στη φαρμακευτική παρασκευή, την παρασκευή φυτοφαρμάκων. και στην κατασκευή βαφών και χημικών ουσιών από καουτσούκ. Χρησιμοποιείται επίσης ως διαλύτης. |
| Καρκινογένεση |
Δεν βρέθηκαν αξιόπιστες μελέτες σε θηλαστικά για την αξιολόγηση του καρκινογόνου δυναμικού οποιασδήποτε από τις τρεις μεθυλοπυριδίνες. Καμία από τις μεθυλοπυριδίνες δεν αναφέρεται ως καρκινογόνο από το IARC, το NTP, το OSHA ή το ACGIH. |
| Μεταβολισμός |
Οι μεθυλοπυριδίνες μπορούν να απορροφηθούν με εισπνοή, κατάποση και επαφή με το δέρμα (Parmeggiana 1983). Το ποσοστό πρόσληψης 3-μεθυλπυριδίνης από αρουραίους αυξήθηκε με τη δόση. Η αποβολή έλαβε χώρα σε 2 φάσεις, η διάρκεια των οποίων ήταν επίσης δοσοεξαρτώμενη (Zharikov and Titov 1982). Η προσθήκη μιας μεθυλικής ομάδας στην πυριδίνη αύξησε σημαντικά τον ρυθμό πρόσληψης στο ήπαρ, τους νεφρούς και τον εγκέφαλο των αρουραίων (Zharikov et al 1983). Η θέση της ομάδας μεθυλίου επηρέασε δραστικά τη φαρμακοκινητική των μεθυλοπυριδινών, με τη 3-μεθυλοπυριδίνη να παρουσιάζει τη μεγαλύτερη βιολογική ημιζωή.
Η Ν-οξείδωση είναι μια δευτερεύουσα οδός για τον 3-βιομετασχηματισμό της μεθυλοπυριδίνης με 6,6, 4,2 και 0, 7% βιομετασχηματισμό της δόσης, αντίστοιχα, που απεκκρίνεται στα ούρα ποντικών, αρουραίων και ινδικών χοιριδίων που λαμβάνουν ip δόσεις της χημικής ουσίας (Gorrod and Damani 1980). Η απέκκριση στα ούρα του Ν-οξειδίου της 3-μεθυλπυριδίνης αυξήθηκε μετά από προκαταρκτική θεραπεία ποντικών με φαινοβαρβιτάλη αλλά η 3-μεθυλχολανθρίνη δεν είχε αξιόλογη επίδραση στην αποβολή του Ν-οξειδίου (Gorrod and Damani 1979a, 1979b). Η δομή του Ν-οξειδίου της 3-μεθυλπυριδίνης έχει επαληθευτεί με φασματομετρία μάζας (Cowan et al 1978). |
| Αποστολή |
UN2313 Picolines, Κατηγορία κινδύνου: 3; Ετικέτες: 3-Εύφλεκτο υγρό. |
| Μέθοδοι Καθαρισμού |
Γενικά, μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ίδιες μέθοδοι καθαρισμού που περιγράφονται για τη 2-μεθυλοπυριδίνη. Ωστόσο, η 3-μεθυλοπυριδίνη περιέχει συχνά 4-μεθυλοπυριδίνη και 2,6-λουτιδίνη, καμία από τις οποίες δεν μπορεί να αφαιρεθεί ικανοποιητικά με ξήρανση και κλασματοποίηση ή με χρήση του συμπλέγματος ZnCl2. Οι Biddiscombe και Handley [J Chem Soc 1957 1954], μετά από απόσταξη με ατμό όπως και για τη 2-μεθυλοπυριδίνη, κατεργάστηκαν το υπόλειμμα με ουρία για να αφαιρέσουν 2,6-λουτιδίνη και στη συνέχεια αποστάχθηκαν αζεοτροπικά με οξικό οξύ (το το αζεοτρόπιο είχε b 114,5o/712mm), και ανακτούσε τη βάση με προσθήκη περίσσειας υδατικού 30% NaOH, ξήρανση με στερεό NaOH και προσεκτική κλασματική απόσταξη. Το απόσταγμα στη συνέχεια κρυσταλλώνεται κλασματικά με αργή μερική κατάψυξη. Μια εναλλακτική θεραπεία [Reithoff et al. Ind Eng Chem (Anal Edn) 18 458 1946] είναι η αναρροή της ακατέργαστης βάσης (500 mL) για 20-24ώρες με ένα μείγμα οξικού ανυδρίτη (125 g) και φθαλικού ανυδρίτη (125 g) που ακολουθείται από απόσταξη μέχρις φθαλικού ανυδρίτη αρχίζει να περνάει. Το απόσταγμα επεξεργάζεται με NaOH (250g σε 1,5L νερό) και στη συνέχεια αποστάζεται με ατμό. Η προσθήκη στερεού NaOH (250 g) σε αυτό το απόσταγμα (περίπου 2L) οδήγησε στον διαχωρισμό της 3-μεθυλοπυριδίνης η οποία απομακρύνεται, ξηραίνεται (K2CO3, μετά BaO) και αποστάζεται κλασματικά. (Η επακόλουθη κλασματική κατάψυξη θα ήταν πιθανώς πλεονεκτική.) Το υδροχλωρικό έχει m 85o, και το πικράτο έχει m 153o (από Me2CO, EtOH ή H2O). [Beilstein 20 III/IV 2710, 20/5 V 506.] |
| Ασυμβατότητες |
Οι ατμοί μπορεί να σχηματίσουν εκρηκτικό μείγμα με τον αέρα. Ασυμβίβαστο με οξειδωτικά (χλωρικά, νιτρικά, υπεροξείδια, υπερμαγγανικά, υπερχλωρικά, χλώριο, βρώμιο, φθόριο κ.λπ.) επαφή μπορεί να προκαλέσει πυρκαγιές ή εκρήξεις. Μακριά από αλκαλικά υλικά, ισχυρές βάσεις, ισχυρά οξέα, οξοξέα, εποξείδια. Επιτίθεται στον χαλκό και τα κράματά του. |
