| Περιγραφή |
Ο διβουτυλαιθέρας της αιθυλενογλυκόλης (EDBE) είναι ένας γλυκολαιθέρας με χημικό τύπο (C4H9OCH2)2. Είναι ένα διαυγές υγρό με οσμή παρόμοια με αυτή της ακετόνης και του διαιθυλαιθέρα. Το EDBE είναι διαλυτό στο νερό αλλά αδιάλυτο σε οργανικούς διαλύτες όπως το βενζόλιο ή το τολουόλιο. Το EDBE έχει αποδειχθεί ότι έχει ομάδες υδροξυλίου και αιθέρα, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη χημική του σταθερότητα. Ο ενδομοριακός δεσμός υδρογόνου μεταξύ της ομάδας υδροξυλίου και του ατόμου οξυγόνου του αιθέρα είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας για τον προσδιορισμό της δομής του EDBE. Το EDBE είναι χημικά σταθερό σε θερμοκρασία δωματίου και μπορεί να βρεθεί ως συστατικό υδραυλικών υγρών, χρωμάτων, βερνικιών, λιπαντικών, συγκολλητικών, καθαριστικών και απολιπαντικών. |
| Χημικές Ιδιότητες |
Σχεδόν άχρωμο υγρό. ελαφριά μυρωδιά. Ελαφρώς διαλυτό στο νερό. Καύσιμο. |
| Χρήσεις |
Αδρανός διαλύτης υψηλού βρασμού. εξειδικευμένες εφαρμογές διαλύτη και εκχύλισης. |
| Γενική Περιγραφή |
Άχρωμο υγρό. |
| Αντιδράσεις αέρα & νερού |
Οξειδώνεται στον αέρα για να σχηματίσει ασταθή υπεροξείδια που μπορεί να εκραγούν αυθόρμητα [Bretherick, 1979 σελ.151-154, 164]. |
| Προφίλ αντιδραστικότητας |
Ο ΑΙΘΥΛΕΝΟΓΛΥΚΟΛ Ο ΔΙ-Ν-ΒΟΥΤΥΛΟ ΑΙΘΕΡΑΣ μπορεί να αντιδράσει βίαια με ισχυρούς οξειδωτικούς παράγοντες. Μπορεί να δημιουργήσει εύφλεκτα και/ή τοξικά αέρια με αλκαλικά μέταλλα, νιτρίδια και άλλους ισχυρούς αναγωγικούς παράγοντες. Μπορεί να προκαλέσει τον πολυμερισμό ισοκυανικών και εποξειδίων. Σχετικά αδρανές σε άλλες αντιδράσεις, οι οποίες συνήθως περιλαμβάνουν τη διάσπαση του δεσμού άνθρακα-οξυγόνου. |
| Κίνδυνος για την υγεία |
Μέτρια τοξικό κατά την κατάποση και την επαφή με το δέρμα. Ερεθίζει το δέρμα και τα μάτια. |
| Κίνδυνος πυρκαγιάς |
Ειδικοί κίνδυνοι προϊόντων καύσης: Κατά την αποσύνθεση, ο ΑΙΘΥΛΕΝΟΓΛΥΚΟΛ DI-N-ΒΟΥΤΥΛΟ ΑΙΘΕΡΑΣ εκπέμπει οξύ καπνό και ερεθιστικούς αναθυμιάσεις. |
| Μέθοδοι Καθαρισμού |
Ανακινήστε τον αιθέρα με υδατικό Na2CO3 5%, στεγνώστε με MgS04 και αποθηκεύστε τον με χρωματογραφική αλουμίνα για να αποτρέψετε το σχηματισμό υπεροξειδίου. [Beilstein 1 III 2083, 1 IV 2382.] |