Προϊόντα

Οξικό οξύ

Εισαγωγή προϊόντος

Οξικό οξύ Βασικές πληροφορίες

Όνομα προϊόντος:	Οξικό οξύ
Συνώνυμα:	Φυσικό Οξικό Οξύ;Arg-Tyr-OH·;Ac-Phe-Arg-OEt·;Lys-Lys-Lys-OH·;Τριτύλ-1,2-διαμινοαιθάνιο·;ΔΙΑΛΥΜΑ WIJS;ΔΙΑΛΥΜΑ WIJS' ;ΧΛΩΡΙΔΙΟ WIJS
CAS:	64-19-7
MF:	C2H4O2
MW:	60.05
EINECS:	200-580-7
Κατηγορίες προϊόντων:	Πρόσθετο κινητής φάσης HPLC και LCMS; Διαλύματα οξέων Χημική σύνθεση; Συμπυκνώματα οξέων; Συμπυκνώματα (π.χ. FIXANAL); Οργανικά οξέα; Συνθετικά αντιδραστήρια; AA έως ALHPLC;A;Αλφαβητικά;Ρυθμιστικό διάλυμα HPLC;Ρυθμιστικά διαλύματα HPLC;Ρυθμιστικά διαλύματα HPLC;Ρυθμιστικά διαλύματα HPLC-Επαναλύσεως-SCEo; Διαλύματα οξέος;Χημεία;Τιτλοδότηση;Ογκομετρικά διαλύματα;64-19-7
Αρχείο Mol:	64-19-7.mol

Οξικό οξύ Χημικές ιδιότητες

Σημείο τήξης	16,2 μοίρες (lit.)
Σημείο βρασμού	117-118 βαθμός (lit.)
πυκνότητα	1,049 g/mL στους 25 βαθμούς (lit.)
πυκνότητα ατμών	2.07 (έναντι αέρα)
πίεση ατμών	11,4 mm Hg (20 βαθμοί)
δείκτη διάθλασης	n20/D 1.371 (λιτ.)
FEMA	2006\|ΟΞΙΚΟ ΟΞΥ
Fp	104 βαθμοί F
θερμοκρασία αποθήκευσης.	Αποθήκευση κάτω από +30 βαθμό .
διαλυτότητα	οινόπνευμα: αναμίξιμο (λιτ.)
μορφή	Διάλυμα
pka	4,74 (στις 25 μοίρες)
Ειδικό Βάρος	1,0492 (20 μοίρες)
χρώμα	άχρωμος
PH	3,91 (διάλυμα 1 mM), 3,39 (διάλυμα 10 mM), 2,88 (διάλυμα 100 mM);
Οσμή	Έντονη, πικάντικη μυρωδιά που μοιάζει με ξύδι, ανιχνεύσιμη σε 0.2 έως 1.0 ppm.
Εύρος PH	2.4 (1.{3}}Μ λύση)
Όριο οσμής	0.006 σελ./λεπτό
Τύπος Οσμής	όξινος
εκρηκτικό όριο	4-19.9%(V)
Υδατοδιαλυτότητα	αναμίξιμος
λmax	λ: 260 nm Amax: 0,05 λ: 270 nm Amax: 0,02 λ: 300 nm Amax: 0,01 λ: 500 nm Amax: 0,01
Αριθμός JECFA	81
Merck	14,55
BRN	506007
Ο νόμος του Henry Constant	133, 122, 6,88 και 1,27 σε τιμές pH 2,13, 3,52, 5,68 και 7,14, αντίστοιχα (25 βαθμοί, Hakuta et al., 1977)
Όρια έκθεσης	TLV-TWA 10 ppm -25 mg/m³) (ACGIH, OSHA και MSHA); TLV-STEL 15 ppm (37,5 mg/m³) (ACGIH).
Διηλεκτρική σταθερά	4.1 (2 βαθμοί)
Σταθερότητα:	Πτητικός
LogP	-0.170
Αναφορά Βάσης Δεδομένων CAS	64-19-7(Αναφορά βάσης δεδομένων CAS)
Αναφορά NIST Chemistry	Οξεικό οξύ (64-19-7)
Σύστημα Μητρώου Ουσιών EPA	Οξεικό οξύ (64-19-7)

Πληροφορίες Ασφάλειας

Κωδικοί κινδύνου	C, Xi
Δηλώσεις κινδύνου	34-42-35-10-36/38
Δηλώσεις Ασφαλείας	26-36/37/39-45-23-24/25
RIDADR	ΟΗΕ 1792 8/PG 2
ΟΕΒ	A
ΟΕΛ	TWA: 10 ppm (25 mg/m3), STEL: 15 ppm (37 mg/m3)
WGK Γερμανία	3
RTECS	NN1650000
F	1-8-10
Θερμοκρασία αυτανάφλεξης	426 μοίρες
TSCA	Ναί
Κατηγορία Κινδύνου	8
PackingGroup	II
Κωδικός HS	29152100
Δεδομένα επικίνδυνων ουσιών	64-19-7(Δεδομένα επικίνδυνων ουσιών)
Τοξικότητα	LD50 σε αρουραίους (g/kg): 3,53 από το στόμα (Smyth)
IDLA	50 ppm

Πληροφορίες MSDS

Προμηθευτής	Γλώσσα
Οξικό οξύ παγόμορφο	αγγλικός
SigmaAldrich	αγγλικός
ΑΚΡΟΣ	αγγλικός
ΑΛΦΑ	αγγλικός

Χρήση και σύνθεση οξικού οξέος

Περιγραφή	Το οξικό οξύ είναι ένα άχρωμο υγρό ή κρύσταλλο με ξινή οσμή που μοιάζει με ξύδι και είναι ένα από τα απλούστερα καρβοξυλικά οξέα και είναι ένα χημικό αντιδραστήριο που χρησιμοποιείται ευρέως. Το οξικό οξύ έχει ευρεία εφαρμογή ως εργαστηριακό αντιδραστήριο, στην παραγωγή οξικής κυτταρίνης κυρίως για φωτογραφικό φιλμ και οξικού πολυβινυλίου για κόλλα ξύλου, συνθετικές ίνες και υλικά υφασμάτων. Το οξικό οξύ έχει επίσης μεγάλη χρήση ως παράγοντας αφαίρεσης αλάτων και ρυθμιστή οξύτητας στις βιομηχανίες τροφίμων.
Χημικές Ιδιότητες	Το οξικό οξύ, CH3COOH, είναι ένα άχρωμο, πτητικό υγρό σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος. Η καθαρή ένωση, το παγόμορφο οξικό οξύ, οφείλει το όνομά του στην κρυσταλλική του εμφάνιση που μοιάζει με πάγο στους 15,6 βαθμούς. Όπως γενικά παρέχεται, το οξικό οξύ είναι ένα υδατικό διάλυμα 6 Ν (περίπου 36%) ή ένα διάλυμα 1 Ν (περίπου 6%). Αυτές ή άλλες αραιώσεις χρησιμοποιούνται για την προσθήκη κατάλληλων ποσοτήτων οξικού οξέος στα τρόφιμα. Το οξικό οξύ είναι το χαρακτηριστικό οξύ του ξιδιού, η συγκέντρωσή του κυμαίνεται από 3,5 έως 5,6%. Το οξικό οξύ και τα οξικά άλατα υπάρχουν στους περισσότερους φυτικούς και ζωικούς ιστούς σε μικρές αλλά ανιχνεύσιμες ποσότητες. Είναι φυσιολογικά μεταβολικά ενδιάμεσα, παράγονται από είδη βακτηρίων όπως το Acetobacter και μπορούν να συντεθούν πλήρως από διοξείδιο του άνθρακα από μικροοργανισμούς όπως το Clostridium thermoaceticum. Ο αρουραίος σχηματίζει οξικό άλας σε ποσοστό 1% του σωματικού του βάρους την ημέρα. Ως άχρωμο υγρό με έντονη, πικάντικη, χαρακτηριστική οσμή ξιδιού, είναι χρήσιμο σε γεύσεις βουτύρου, τυριού, σταφυλιού και φρούτων. Πολύ λίγο καθαρό οξικό οξύ ως τέτοιο χρησιμοποιείται σε τρόφιμα, αν και ταξινομείται από τον FDA ως υλικό GRAS. Κατά συνέπεια, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε προϊόντα που δεν καλύπτονται από Ορισμούς και Πρότυπα Ταυτότητας. Το οξικό οξύ είναι το κύριο συστατικό των ξυδιών και του πυρολιγνικού οξέος. Με τη μορφή ξυδιού, περισσότερα από 27 εκατομμύρια λίβρες προστέθηκαν στα τρόφιμα το 1986, με περίπου ίσες ποσότητες να χρησιμοποιούνται ως οξινιστικά και αρωματικές ουσίες. Στην πραγματικότητα, το οξικό οξύ (ως ξύδι) ήταν ένας από τους πρώτους αρωματικούς παράγοντες. Τα ξύδια χρησιμοποιούνται εκτενώς στην παρασκευή ντρέσινγκ σαλάτας και μαγιονέζας, ξινών και γλυκών τουρσιών και πολυάριθμες σάλτσες και catsup. Χρησιμοποιούνται επίσης στην ωρίμανση του κρέατος και στην κονσερβοποίηση ορισμένων λαχανικών. Στην παρασκευή μαγιονέζας, η προσθήκη μιας μερίδας οξικού οξέος (ξίδι) στο αλάτι ή τον κρόκο ζάχαρης μειώνει τη θερμική αντίσταση της σαλμονέλας. Οι συνθέσεις δέσμευσης νερού των λουκάνικων συχνά περιλαμβάνουν οξικό οξύ ή το άλας του νατρίου, ενώ το οξικό ασβέστιο χρησιμοποιείται για τη διατήρηση της υφής των κομμένων σε φέτες, κονσερβοποιημένων λαχανικών.
Φυσικές ιδιότητες	Το οξικό οξύ είναι ένα ασθενές καρβοξυλικό οξύ με έντονη οσμή που υπάρχει ως υγρό σε θερμοκρασία δωματίου. Ήταν ίσως το πρώτο οξύ που παρήχθη σε μεγάλες ποσότητες. Το όνομα οξικό προέρχεται από το acetum, που είναι η λατινική λέξη για το "ξινό" και σχετίζεται με το γεγονός ότι το οξικό οξύ είναι υπεύθυνο για την πικρή γεύση των χυμών που έχουν υποστεί ζύμωση.
Περιστατικό	Αναφέρθηκε ότι βρέθηκε σε ξύδι, περγαμόντο, έλαιο μέντας, λάδι πικρού πορτοκαλιού, πτιγκρέιν λεμόνι, διάφορα γαλακτοκομικά προϊόντα
Ιστορία	Το ξύδι είναι ένα αραιό υδατικό διάλυμα οξικού οξέος. Η χρήση του ξιδιού είναι καλά τεκμηριωμένη στην αρχαία ιστορία, η οποία χρονολογείται πριν από τουλάχιστον 10,000 χρόνια. Οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν το ξύδι ως αντιβιοτικό και έφτιαχναν μηλόξυδο. Οι Βαβυλώνιοι παρήγαγαν ξύδι από κρασί για χρήση σε φάρμακα και ως συντηρητικό ήδη από το 5000 π.Χ. , δυσκοιλιότητα, έλκη και πλευρίτιδα. Το Oxymel, το οποίο ήταν ένα αρχαίο φάρμακο για τον βήχα, παρασκευαζόταν με την ανάμειξη μελιού και ξιδιού. Μια ιστορία που καταγράφηκε από τον Ρωμαίο συγγραφέα Πλίνιο τον Πρεσβύτερο (περίπου 23–79 κ.ε.) περιγράφει πώς η Κλεοπάτρα, σε μια προσπάθεια να οργανώσει το πιο ακριβό γεύμα ποτέ, διέλυσε μαργαριτάρια από ένα σκουλαρίκι σε ξύδι κρασί και ήπιε τη λύση για να κερδίσει ένα στοίχημα.
Χρήσεις	Το οξικό οξύ υπάρχει στο ξύδι. Παράγεται με την καταστροφική απόσταξη του ξύλου. Βρίσκει εκτεταμένη εφαρμογή στη χημική βιομηχανία. Χρησιμοποιείται στην κατασκευή οξικής κυτταρίνης, οξικής ρεγιόν και διαφόρων οξικών και ακετυλικών ενώσεων. ως διαλύτης για κόμμεα, έλαια και ρητίνες. ως συντηρητικό τροφίμων στην εκτύπωση και τη βαφή. και στην οργανική σύνθεση.
Χρήσεις	Το οξικό οξύ είναι μια σημαντική βιομηχανική χημική ουσία. Η αντίδραση του οξικού οξέος με ενώσεις που περιέχουν υδροξύλιο, ιδιαίτερα αλκοόλες, έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό οξικών εστέρων. Η μεγαλύτερη χρήση οξικού οξέος είναι στην παραγωγή οξικού βινυλίου. Το οξικό βινύλιο μπορεί να παραχθεί μέσω της αντίδρασης ακετυλενίου και οξικού οξέος. Παράγεται επίσης από αιθυλένιο και οξικό οξύ. Το οξικό βινύλιο πολυμερίζεται σε οξικό πολυβινύλιο (PVA), το οποίο χρησιμοποιείται στην παραγωγή ινών, μεμβρανών, συγκολλητικών και χρωμάτων λατέξ. Η οξική κυτταρίνη, η οποία χρησιμοποιείται σε υφάσματα και φωτογραφικό φιλμ, παράγεται με αντίδραση κυτταρίνης με οξικό οξύ και οξικό ανυδρίτη παρουσία θειικού οξέος. Άλλοι εστέρες οξικού οξέος, όπως ο οξικός αιθυλεστέρας και ο οξικός προπυλεστέρας, χρησιμοποιούνται σε μια ποικιλία εφαρμογών. Το οξικό οξύ χρησιμοποιείται για την παραγωγή του πλαστικού τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET). Το οξικό οξύ χρησιμοποιείται για την παραγωγή φαρμακευτικών προϊόντων.
Χρήσεις	Το παγόμορφο οξικό οξύ είναι ένα οξινιστικό που είναι ένα διαυγές, άχρωμο υγρό που έχει όξινη γεύση όταν αραιώνεται με νερό. Είναι 99,5% ή υψηλότερη σε καθαρότητα και κρυσταλλώνεται στους 17 βαθμούς C. Χρησιμοποιείται σε ντρέσινγκ για σαλάτες σε αραιωμένη μορφή για να παρέχει το απαιτούμενο οξικό οξύ. Χρησιμοποιείται ως συντηρητικό, οξινιστικό και αρωματικό παράγοντα. Ονομάζεται επίσης οξικό οξύ, παγόμορφο.
Χρήσεις	Το οξικό οξύ χρησιμοποιείται ως επιτραπέζιο ξύδι, ως συντηρητικό και ως ενδιάμεσο στη χημική βιομηχανία, π.χ. οξικές ίνες, οξικά, ακετονιτρίλιο, φαρμακευτικά προϊόντα, αρώματα, μαλακτικά, βαφές (λουλακί) κ.λπ.
Χρήσεις	Κατασκευή διαφόρων οξικών αλάτων, ενώσεων ακετυλίου, οξικής κυτταρίνης, οξικής ρεγιόν, πλαστικών και καουτσούκ στη βυρσοδεψία. ως πλυντήριο ξινό? Εκτύπωση τσίτι και βαφή μεταξιού. ως οξινιστικό και συντηρητικό στα τρόφιμα. διαλύτης για κόμμεα, ρητίνες, πτητικά έλαια και πολλές άλλες ουσίες. Χρησιμοποιείται ευρέως σε εμπορικές οργανικές συνθέσεις. Φαρμακευτικό βοήθημα (οξινιστής).
Ορισμός	ChEBI: Το οξικό οξύ είναι ένα απλό μονοκαρβοξυλικό οξύ που περιέχει δύο άνθρακες. Έχει ρόλο ως πρωτικός διαλύτης, ρυθμιστής της οξύτητας των τροφίμων, αντιμικροβιακό συντηρητικό τροφίμων και μεταβολίτης Daphnia magna. Είναι ένα συζυγές οξύ ενός οξικού.
Μέθοδοι Παραγωγής	Οι αλχημιστές χρησιμοποιούσαν απόσταξη για να συμπυκνώσουν οξικό οξύ σε υψηλή καθαρότητα. Το καθαρό οξικό οξύ ονομάζεται παγόμορφο οξικό οξύ επειδή παγώνει ελαφρώς κάτω από τη θερμοκρασία δωματίου στους 16,7 βαθμούς (62 βαθμοί F). Όταν τα μπουκάλια καθαρού οξικού οξέος πάγωσαν σε ψυχρά εργαστήρια, σχηματίστηκαν κρύσταλλοι σαν το χιόνι στα μπουκάλια. έτσι ο όρος παγετώδης συνδέθηκε με το καθαρό οξικό οξύ. Το οξικό οξύ και το ξύδι παρασκευάζονταν φυσικά μέχρι τον 19ο αιώνα. Το 1845, ο Γερμανός χημικός Hermann Kolbe (1818-1884) συνέθεσε επιτυχώς οξικό οξύ από δισουλφίδιο του άνθρακα (CS₂). Το έργο του Κόλμπ βοήθησε στην καθιέρωση του πεδίου της οργανικής σύνθεσης και διέλυσε την ιδέα του βιταλισμού. Ο βιταλισμός ήταν η αρχή ότι μια ζωτική δύναμη που σχετίζεται με τη ζωή ήταν υπεύθυνη για όλες τις οργανικές ουσίες. Το οξικό οξύ χρησιμοποιείται σε πολυάριθμα βιομηχανικά χημικά παρασκευάσματα και η μεγάλης κλίμακας παραγωγή οξικού οξέος πραγματοποιείται μέσω διαφόρων διεργασιών. Η κύρια μέθοδος παρασκευής είναι η καρβονυλίωση μεθανόλης. Σε αυτή τη διαδικασία, η μεθανόλη αντιδρά με το μονοξείδιο του άνθρακα για να δώσει οξικό οξύ: CH₃OH_(l)+ CO_(g)→ ΧΘ₃COOH_(aq). Επειδή η αντίδραση απαιτεί υψηλές πιέσεις (200 ατμόσφαιρες), αυτή η μέθοδος δεν χρησιμοποιήθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1960, όταν η ανάπτυξη ειδικών καταλυτών επέτρεψε στην αντίδραση να προχωρήσει σε χαμηλότερες πιέσεις. Μια διαδικασία καρβονυλίωσης μεθανόλης που αναπτύχθηκε από τη Monsanto φέρει το όνομα της εταιρείας. Η δεύτερη πιο κοινή μέθοδος σύνθεσης οξικού οξέος είναι με την καταλυτική οξείδωση της ακεταλδεΰδης: 2 CH₃CHO_(l) + O_2(g)→2 CH₃COOH_(aq). Το βουτάνιο μπορεί επίσης να οξειδωθεί σε οξικό οξύ σύμφωνα με την αντίδραση: 2 C₄H_10(l) +5O_2(g)→ 4 CH₃COOH_(aq) + 2H₂O_(l). Αυτή η αντίδραση ήταν μια κύρια πηγή οξικού οξέος πριν από τη διαδικασία Monsanto. Εκτελείται σε θερμοκρασία περίπου 150 μοιρών και πίεση 50 ατμοσφαιρών.
Επωνυμία	Βοσόλ (Κάρτερ-Γουάλας).
Τιμές κατωφλίου αρώματος	Χαρακτηριστικά αρώματος σε 1.0%: ξινό πικάντικο, ξίδι μηλίτη, ελαφρώς βύνης με καφέ απόχρωση.
Τιμές κατωφλίου γεύσης	Γευστικά χαρακτηριστικά στα 15 ppm: ξινή, όξινη αψιά.
Γενική Περιγραφή	Άχρωμο υδατικό διάλυμα. Μυρίζει ξύδι. Πυκνότητα 8,8 λίβρες/γαλλ. Διαβρωτικό σε μέταλλα και ιστούς.
Αντιδράσεις αέρα & νερού	Η αραίωση με νερό απελευθερώνει κάποια θερμότητα.
Προφίλ αντιδραστικότητας	ΟΞΙΚΟ ΟΞΥ, [ΥΔΑΤΙΚΟ ΔΙΑΛΥΜΑ] αντιδρά εξώθερμα με χημικές βάσεις. Υπόκειται σε οξείδωση (με θέρμανση) από ισχυρά οξειδωτικά μέσα. Η διάλυση στο νερό μετριάζει τη χημική αντιδραστικότητα του οξικού οξέος, ένα διάλυμα 5% οξικού οξέος είναι συνηθισμένο ξύδι. Το οξικό οξύ σχηματίζει εκρηκτικά μείγματα με π-ξυλόλιο και αέρα (Shraer, BI 1970. Khim. Prom. 46(10):747-750.).
Κίνδυνος	Διαβρωτικός; η έκθεση σε μικρές ποσότητες μπορεί να διαβρώσει σοβαρά την επένδυση του γαστρεντερικού σωλήνα. μπορεί να προκαλέσει έμετο, διάρροια, αιματηρά κόπρανα και ούρα. καρδιαγγειακή ανεπάρκεια και θάνατος.
Κίνδυνος για την υγεία	Το παγόμορφο οξικό οξύ είναι ένα εξαιρετικά διαβρωτικό υγρό. Η επαφή με τα μάτια μπορεί να προκαλέσει ήπιο έως μέτριο ερεθισμό στους ανθρώπους. Η επαφή με το δέρμα μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα. Η κατάποση αυτού του οξέος μπορεί να προκαλέσει διάβρωση του στόματος και του γαστρεντερικού σωλήνα. Οι οξείες τοξικές επιδράσεις είναι έμετος, διάρροια, έλκος ή αιμορραγία από τα έντερα και κυκλοφορική κατάρρευση. Ο θάνατος μπορεί να συμβεί από υψηλή δόση (20–30 mL) και τοξικές επιδράσεις στους ανθρώπους μπορεί να γίνουν αισθητές από την κατάποση 0,1–0,2 mL. Μια από του στόματος τιμή LD50 σε αρουραίους είναι 3530 mg/kg (Smyth 1956). Το παγόμορφο οξικό οξύ είναι τοξικό για τον άνθρωπο και τα ζώα με την εισπνοή και την επαφή με το δέρμα. Απάνθρωπες, η έκθεση σε 1000 ppm για λίγα λεπτά μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό των ματιών και της αναπνευστικής οδού. Τα κουνέλια πέθαναν από 4-ωριαία έκθεση σε συγκέντρωση 16.000 ppm στον αέρα.
Αναφλεξιμότητα και Εκρηκτικότητα	Το οξικό οξύ είναι μια εύφλεκτη ουσία (κατηγορία NFPA=2). Η θέρμανση μπορεί να απελευθερώσει ατμούς που μπορούν να αναφλεγούν. Οι ατμοί ή τα αέρια μπορεί να διανύσουν σημαντικές αποστάσεις μέχρι την πηγή ανάφλεξης και να "πίσω". Ο ατμός του οξικού οξέος σχηματίζει εκρηκτικά μείγματα με τον αέρα σε συγκεντρώσεις από 4 έως 16% (κατ' όγκο). Για πυρκαγιές με οξικό οξύ πρέπει να χρησιμοποιούνται πυροσβεστήρες διοξειδίου του άνθρακα ή ξηρών χημικών.
Φαρμακευτικές Εφαρμογές	Τα διαλύματα παγόμορφου και αραιωμένου οξικού οξέος χρησιμοποιούνται ευρέως ως παράγοντες οξίνισης σε μια ποικιλία φαρμακευτικών σκευασμάτων και παρασκευασμάτων τροφίμων. Το οξικό οξύ χρησιμοποιείται σε φαρμακευτικά προϊόντα ως ρυθμιστικό σύστημα όταν συνδυάζεται με ένα οξικό άλας όπως το οξικό νάτριο. Το οξικό οξύ υποστηρίζεται επίσης ότι έχει ορισμένες αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές ιδιότητες.
Γεωργικές Χρήσεις	Ζιζανιοκτόνο, Μυκητοκτόνο, Μικροβιοκτόνο; Μεταβολίτης, Κτηνιατρική: Ζιζανιοκτόνο που χρησιμοποιείται για τον έλεγχο των χόρτων, των ξυλωδών φυτών και των πλατύφυλλων ζιζανίων σε σκληρές επιφάνειες και σε περιοχές όπου δεν καλλιεργούνται κανονικά καλλιέργειες. ως κτηνιατρικό φάρμακο.
Εμπορική ονομασία	ACETUM®; ACI-JEL®; ECOCLEAR®; NATURAL WEED SPRAY® No. VOSOL®
Προφίλ Ασφαλείας	Ένα ανθρώπινο δηλητήριο από απροσδιόριστη διαδρομή. Μέτρια τοξικό από διάφορες οδούς. Σοβαρό ερεθιστικό για τα μάτια και το δέρμα. Μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα, δακρύρροια και επιπεφυκίτιδα. Ανθρώπινες συστημικές επιδράσεις κατά την κατάποση: αλλαγές στον οισοφάγο, έλκος ή αιμορραγία από το λεπτό και το παχύ έντερο. Συστημικές ερεθιστικές επιδράσεις στον άνθρωπο και ερεθιστικό της βλεννογόνου μεμβράνης. Πειραματικές αναπαραγωγικές επιδράσεις. Αναφέρθηκαν δεδομένα μετάλλαξης. Ένας κοινός ατμοσφαιρικός ρύπος. Ένα εύφλεκτο υγρό. Κίνδυνος πυρκαγιάς και έκρηξης όταν εκτίθεται σε θερμότητα ή φλόγα. μπορεί να αντιδράσει έντονα με οξειδωτικά υλικά. Για να καταπολεμήσετε τη φωτιά, χρησιμοποιήστε CO2, ξηρό χημικό, αφρό αλκοόλης, αφρό και ομίχλη. Όταν θερμαίνεται μέχρι αποσύνθεσης εκπέμπει ερεθιστικούς ατμούς. Δυνητικά εκρηκτική αντίδραση με 5αζιδοτετραζόλη, πενταφθοριούχο βρώμιο, τριοξείδιο του χρωμίου, υπεροξείδιο του υδρογόνου, υπερμαγγανικό κάλιο, υπεροξείδιο του νατρίου και τριχλωριούχο φώσφορο. Δυνητικά βίαιες αντιδράσεις με ακεταλδεΰδη και οξικό ανυδρίτη. Αναφλέγεται σε επαφή με τριτ-βουτοξείδιο του καλίου. Ασυμβίβαστο με χρωμικό οξύ, νιτρικό οξύ, 2-αμινο-αιθανόλη, NH4NO3, ClF3, χλωροσουλφονικό οξύ, (Ο3 + διαλλυλ μεθυλκαρβινόλη), αιθπλενοδιαμίνη, αιθυλενοϊμίνη, (HNO3 + ακετόνη) ελαίου, HClO4, υπερμαγγανικά, P(OCN)3, ΚΟΗ, NaOH, ξυλόλιο
Ασφάλεια	Το οξικό οξύ χρησιμοποιείται ευρέως σε φαρμακευτικές εφαρμογές κυρίως για τη ρύθμιση του pH των σκευασμάτων και επομένως γενικά θεωρείται ως σχετικά μη τοξικό και μη ερεθιστικό. Ωστόσο, το παγόμορφο οξικό οξύ ή διαλύματα που περιέχουν πάνω από 50% w/w οξικό οξύ σε νερό ή οργανικούς διαλύτες θεωρούνται διαβρωτικά και μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στο δέρμα, τα μάτια, τη μύτη και το στόμα. Εάν καταποθεί το παγόμορφο οξικό οξύ προκαλεί σοβαρό γαστρικό ερεθισμό παρόμοιο με αυτόν που προκαλείται από το υδροχλωρικό οξύ. Αραιά διαλύματα οξικού οξέος που περιέχουν έως και 10% w/w οξικό οξύ έχουν χρησιμοποιηθεί τοπικά μετά από τσιμπήματα μεδουσών. Διαλύματα οξικού οξέος που περιέχουν έως και 5% w/w οξικό οξύ έχουν επίσης εφαρμοστεί τοπικά για τη θεραπεία τραυμάτων και εγκαυμάτων που έχουν μολυνθεί με Pseudomonas aeruginosa. Η χαμηλότερη θανατηφόρα από του στόματος δόση παγόμορφου οξικού οξέος στον άνθρωπο αναφέρεται ότι είναι 1470 mg/kg. Η χαμηλότερη θανατηφόρα συγκέντρωση κατά την εισπνοή στον άνθρωπο αναφέρεται ότι είναι 816 ppm. Οι άνθρωποι, ωστόσο, υπολογίζεται ότι καταναλώνουν περίπου 1 g/ημέρα οξικό οξύ από τη διατροφή. LD₅₀(ποντίκι, IV): 0.525 g/kg LD₅₀(κουνέλι, δέρμα): 1,06 g/kg LD₅₀(αρουραίος, από του στόματος): 3,31 g/kg
Σύνθεση	Από την καταστροφική απόσταξη ξύλου από ακετυλένιο και νερό και από ακεταλδεΰδη με επακόλουθη οξείδωση με αέρα. Το καθαρό οξικό οξύ παράγεται στο εμπόριο με μια σειρά από διαφορετικές διαδικασίες. Ως αραιά διαλύματα, λαμβάνεται από αλκοόλη με τη «Διαδικασία Γρήγορης Ξυδιάς». Μικρότερες ποσότητες λαμβάνονται από τα υγρά πυρολιγνών οξέων που λαμβάνονται με την καταστροφική απόσταξη σκληρού ξύλου. Κατασκευάζεται συνθετικά σε υψηλές αποδόσεις με την οξείδωση της ακεταλδεΰδης και του βουτανίου και ως προϊόν αντίδρασης μεθανόλης και μονοξειδίου του άνθρακα Τα ξύδια παράγονται από μηλίτη, σταφύλια (ή κρασί), σακχαρόζη, γλυκόζη ή βύνη με διαδοχικές αλκοολικές και οξικές ζυμώσεις. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η χρήση του όρου «ξίδι», χωρίς χαρακτηριστικά επίθετα, υπονοεί μόνο ξίδι μηλίτη. Αν και ένα διάλυμα 4 έως 8% καθαρού οξικού οξέος θα είχε τα ίδια γευστικά χαρακτηριστικά με το ξύδι μηλίτη, δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ξύδι, καθώς δεν θα είχε άλλα εύκολα ανιχνεύσιμα συστατικά χαρακτηριστικά του ξιδιού μηλίτη. Στη Μεγάλη Βρετανία προσδιορίζεται το ξίδι βύνης. Στην ευρωπαϊκή ήπειρο, το ξύδι κρασιού είναι η πιο κοινή ποικιλία
Πιθανή έκθεση	Το οξικό οξύ χρησιμοποιείται ευρέως ως χημική πρώτη ύλη για την παραγωγή πλαστικών βινυλίου, οξικού ανυδρίτη, ακετόνης, ακετανιλιδίου, ακετυλοχλωριδίου, αιθυλικής αλκοόλης, κετενίου, μεθυλαιθυλοκετόνης, οξικών εστέρων και οξικών εστέρων κυτταρίνης. Χρησιμοποιείται επίσης μόνο του στις βιομηχανίες βαφής, καουτσούκ, φαρμακευτικών προϊόντων, συντηρήσεων τροφίμων, κλωστοϋφαντουργίας και πλυντηρίων. Χρησιμοποιείται επίσης. στην κατασκευή Paris green, λευκό μόλυβδο, tint rinse, φωτογραφικά χημικά, καθαριστικά λεκέδων, εντομοκτόνα και πλαστικά.
Καρκινογένεση	Το οξικό οξύ είναι ένας πολύ αδύναμος προαγωγέας όγκου σε ένα μοντέλο δέρματος ποντικού πολλαπλών σταδίων για χημική καρκινογένεση, αλλά ήταν πολύ αποτελεσματικό στην ενίσχυση της ανάπτυξης καρκίνου όταν εφαρμόστηκε κατά τη φάση εξέλιξης του μοντέλου. Τα θηλυκά ποντίκια SENCAR ξεκίνησαν με τοπική εφαρμογή 7,12-διμεθυλβενζανθρακενίου και 2 εβδομάδες αργότερα προωθήθηκαν με οξική 12-Ο-τετραδεκανοϋλοφορβόλη- 13-, δύο φορές την εβδομάδα για 16 εβδομάδες. Η τοπική θεραπεία με οξικό οξύ ξεκίνησε 4 εβδομάδες αργότερα (40 mg παγόμορφου οξικού οξέος σε 200 mL ακετόνης, δύο φορές την εβδομάδα) και συνεχίστηκε για 30 εβδομάδες. Πριν από τη θεραπεία με οξικό οξύ, κάθε ομάδα ποντικών είχε περίπου τον ίδιο αριθμό θηλωμάτων στο σημείο έκθεσης. Μετά από 30 εβδομάδες θεραπείας, τα ποντίκια που έλαβαν οξικό οξύ είχαν 55% μεγαλύτερη μετατροπή των θηλωμάτων του δέρματος σε καρκινώματα από τα ποντίκια που έλαβαν θεραπεία με όχημα. Η εκλεκτική κυτταροτοξικότητα σε ορισμένα κύτταρα εντός του θηλώματος και η αντισταθμιστική αύξηση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού θεωρήθηκαν ο πιο πιθανός μηχανισμός.
Πηγή	Υπάρχει στα λύματα οικιακών λυμάτων σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονται από 2,5 έως 36 mg/L (αναφέρεται, Verschueren, 1983). Ένα δείγμα υγρής κοπριάς χοίρων που συλλέχθηκε από μια λεκάνη αποθήκευσης απορριμμάτων περιείχε οξικό οξύ σε συγκέντρωση 639,9 mg/L (Zahn et al., 1997). Το οξικό οξύ αναγνωρίστηκε ως συστατικό σε μια ποικιλία κομποστοποιημένων οργανικών αποβλήτων. Ανιχνεύσιμες συγκεντρώσεις αναφέρθηκαν σε 18 από 21 κομπόστ που εκχυλίστηκαν με νερό. Οι συγκεντρώσεις κυμαίνονταν από 0,14 mmol/kg σε ξύρισμα + κοπριά βοοειδών πουλερικών έως 18,97 mmol/kg σε φρέσκια κοπριά γάλακτος. Η συνολική μέση συγκέντρωση ήταν 4,45 mmol/kg (Baziramakenga and Simard, 1998). Acetic acid was formed when acetaldehyde in the presence of oxygen was subjected to continuous irradiation (λ >2200;) σε θερμοκρασία δωματίου (Johnston and Heicklen, 1964). Το οξικό οξύ εμφανίζεται φυσικά σε πολλά είδη φυτών, συμπεριλαμβανομένων των ανθέων Merrill (Telosma cordata), στα οποία ανιχνεύτηκε σε συγκέντρωση 2,610 ppm (Furukawa et al., 1993). Επιπλέον, οξικό οξύ ανιχνεύθηκε σε σπόρους κακάο (1.520 έως 7.100 ppm), σέλινο, μαυρόξυλο, χυμό βατόμουρου (0,7 ppm), ανανά, ρίζες γλυκόριζας (2 ppm), σταφύλια (1.500 έως 2,000 ppm) , βολβοί κρεμμυδιού, βρώμη, ιπποκάστανα, κόλιανδρος, τζίνσενγκ, καυτερές πιπεριές, λιναρόσπορος (3.105 έως 3.853 ppm), αμπέλια και αμπέλια σοκολάτας (Duke, 1992). Αναγνωρίστηκε ως προϊόν οξειδωτικής αποικοδόμησης στον προεξέχοντα χώρο ενός χρησιμοποιημένου λαδιού κινητήρα (10–30 W) μετά από 4.080 μίλια (Levermore et al., 2001).
Περιβαλλοντική μοίρα	Βιολογικός.Κοντά στο Wilmington, NC, οργανικά απόβλητα που περιέχουν οξικό οξύ (που αντιπροσωπεύει το 52,6% του συνολικού διαλυμένου οργανικού άνθρακα) εγχύθηκαν σε έναν υδροφόρο ορίζοντα που περιείχε αλατούχο νερό σε βάθος περίπου 1,000 πόδια κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Η παραγωγή αερίων συστατικών (υδρογόνο, άζωτο, υδρόθειο, διοξείδιο του άνθρακα και μεθάνιο) υποδηλώνει ότι το οξικό οξύ και πιθανώς άλλα απόβλητα συστατικά αποικοδομήθηκαν αναερόβια από μικροοργανισμούς (Leenheer et al., 1976). Φυτό. Με βάση δεδομένα που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια μιας περιόδου υποκαπνισμού 2- ωρών, οι τιμές EC50 για τη μηδική, τη σόγια, το σιτάρι, τον καπνό και το καλαμπόκι ήταν 7,8, 20,1, 23,3, 41,2 και 50,1 mg/m³, αντίστοιχα (Thompson et al., 1979). Φωτολυτικό.Ένας χρόνος ημιζωής φωτοοξείδωσης 26,7 d βασίστηκε σε μια πειραματικά προσδιορισμένη σταθερά ρυθμού 6 x 10^-13εκ³/molecule?sec στους 25 βαθμούς για την αντίδραση φάσης ατμού οξικού οξέος με ρίζες ΟΗ στον αέρα (Atkinson, 1985). Σε ένα υδατικό διάλυμα, η σταθερά ταχύτητας για την αντίδραση οξικού οξέος με ρίζες ΟΗ προσδιορίστηκε να είναι 2,70 x 10^-17εκ³/molecule?sec (Dagaut et al., 1988). Χημικά/Φυσικά.Η οζονόλυση οξικού οξέος σε απεσταγμένο νερό στους 25 βαθμούς έδωσε γλυοξυλικό οξύ το οποίο οξειδώθηκε εύκολα σε οξαλικό οξύ πριν υποβληθεί σε πρόσθετη οξείδωση παράγοντας διοξείδιο του άνθρακα. Η οζονόλυση συνοδευόμενη από ακτινοβολία UV ενίσχυσε την απομάκρυνση του οξικού οξέος (Kuo et al., 1977).
αποθήκευση	Το οξικό οξύ πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε χώρους χωρίς πηγές ανάφλεξης και ποσότητες μεγαλύτερες από 1 λίτρο θα πρέπει να φυλάσσονται σε ερμητικά σφραγισμένα μεταλλικά δοχεία σε χώρους χωριστά από οξειδωτικά.
Αποστολή	UN2789 Διάλυμα οξικού οξέος, παγόμορφου ή οξικού οξέος, με 0,80 % οξύ, κατά μάζα, κατηγορία κινδύνου: 8; ετικέτες: 8-Διαβρωτικό υλικό, 3-εύφλεκτο υγρό. UN2790 διάλυμα οξικού οξέος, όχι ,50% αλλά όχι 0,80% οξύ, κατά μάζα, κατηγορία κινδύνου: 8; ετικέτες: 8-Διαβρωτικό υλικό. διάλυμα οξικού οξέος, με 0,10% και ,50%, κατά μάζα, κατηγορία κινδύνου: 8; ετικέτες: 8-Διαβρωτικό υλικό
Μέθοδοι Καθαρισμού	Συνήθεις ακαθαρσίες είναι ίχνη ακεταλδεΰδης και άλλων οξειδώσιμων ουσιών και νερού. (Το παγόμορφο οξικό οξύ είναι πολύ υγροσκοπικό. Η παρουσία του {{0}}.1% νερού μειώνει το m του κατά 0.2o.) Καθαρίστε το προσθέτοντας λίγο οξικό ανυδρίτη για να αντιδράσει με το παρόν νερό, Ζεσταίνουμε για 1 ώρα έως λίγο κάτω από το σημείο βρασμού παρουσία 2 g CrO3 ανά 100 mL και στη συνέχεια αποστάζουμε κλασματικά [Orton & Bradfield J Chem Soc 960 1924, Orton & Bradfield J Chem Soc 983 1927]. Αντί για CrO3, χρησιμοποιήστε 2-5% (w/w) KMnO4 και βράστε υπό αναρροή για 2-6ώρες. Τα ίχνη νερού έχουν αφαιρεθεί με αναρροή με διβορικό τετραακετυλεστέρα (που παρασκευάζεται με θέρμανση 1 μέρους βορικού οξέος με 5 μέρη (w/w) οξικού ανυδρίτη στους 60o, ψύξη και διήθηση, ακολουθούμενη από απόσταξη [Eichelberger & La Mer J Am Chem Soc 55 3633 1933] Έχει χρησιμοποιηθεί επίσης αναρροή με οξικό ανυδρίτη παρουσία 0,2 g % 2-ναφθαλενοσουλφονικού οξέος ως καταλύτης [Orton & Bradfield J Chem Soc 983 1927] Οι ξηραντικοί παράγοντες περιλαμβάνουν το άνυδρο CuSO4 και το τριοξικό χρώμιο: Το P2O5 μετατρέπει ένα μέρος του οξικού οξέος σε ανυδρίτη. Ένας εναλλακτικός καθαρισμός χρησιμοποιεί κλασματική κατάψυξη [Beilstein 2 H 96, 2 IV 94.] Ταχεία διαδικασία: Προσθέστε 5% οξικό ανυδρίτη και 2% CrO3.
Αξιολόγηση τοξικότητας	Το οξικό οξύ υπάρχει σε όλη τη φύση ως φυσιολογικός μεταβολίτης τόσο των φυτών όσο και των ζώων. Το οξικό οξύ μπορεί επίσης να απελευθερωθεί στο περιβάλλον σε μια ποικιλία αποβλήτων, στις εκπομπές από τις διαδικασίες καύσης και στα καυσαέρια από βενζινοκινητήρες και πετρελαιοκινητήρες. Εάν απελευθερωθεί στον αέρα, μια τάση ατμών 15,7 mmHg στους 25 βαθμούς υποδηλώνει ότι το οξικό οξύ πρέπει να υπάρχει αποκλειστικά ως ατμός στην ατμόσφαιρα του περιβάλλοντος. Το οξικό οξύ σε φάση ατμού θα αποικοδομηθεί στην ατμόσφαιρα με αντίδραση με φωτοχημικά παραγόμενες ρίζες υδροξυλίου. Ο χρόνος ημιζωής για αυτή την αντίδραση στον αέρα εκτιμάται ότι είναι 22 ημέρες. Η φυσική απομάκρυνση του οξικού οξέος σε φάση ατμού από την ατμόσφαιρα λαμβάνει χώρα μέσω διαδικασιών υγρής εναπόθεσης που βασίζονται στην αναμίξιμο αυτής της ένωσης στο νερό. Σε οξική μορφή, το οξικό οξύ έχει επίσης ανιχνευθεί σε σωματιδιακό υλικό της ατμόσφαιρας. Εάν απελευθερωθεί στο έδαφος, το οξικό οξύ αναμένεται να έχει πολύ υψηλή έως μέτρια κινητικότητα με βάση τις μετρημένες τιμές Koc, χρησιμοποιώντας θαλάσσια ιζήματα κοντά στην ακτή, που κυμαίνονται από 6,5 έως 228. Δεν μετρήθηκε ανιχνεύσιμη ρόφηση για το οξικό οξύ χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικά δείγματα εδάφους και ένα ίζημα λίμνης. Η εξάτμιση από τις υγρές επιφάνειες του εδάφους δεν αναμένεται να είναι μια σημαντική διαδικασία που βασίζεται σε μια μετρημένη σταθερά του νόμου του Henry 1×10- 9 atmm3 mol-1. Η εξαέρωση από ξηρές επιφάνειες εδάφους μπορεί να συμβεί με βάση την τάση ατμών αυτής της ένωσης. Η βιοαποδόμηση τόσο στο έδαφος όσο και στο νερό αναμένεται να είναι ταχεία. Ένας μεγάλος αριθμός βιολογικών μελετών διαλογής έχει καθορίσει ότι το οξικό οξύ βιοδιασπάται εύκολα τόσο σε αερόβιες όσο και σε αναερόβιες συνθήκες. Η εξάτμιση από τις επιφάνειες του νερού δεν αναμένεται να είναι μια σημαντική διαδικασία μοίρας με βάση τη μετρούμενη σταθερά του νόμου του Henry. Μια εκτιμώμενη βακτηριακή αποικία αναζήτησης τροφής (BCF) του<1 suggests that the potential for bioconcentration in aquatic organisms is low.
Ασυμβατότητες	Το οξικό οξύ αντιδρά με αλκαλικές ουσίες.
Διάθεση Απορριμμάτων	Διαλύστε ή αναμείξτε το υλικό με έναν εύφλεκτο διαλύτη και κάψτε σε χημικό αποτεφρωτήρα εξοπλισμένο με μετακαυστήρα και πλυντήριο. Πρέπει να τηρούνται όλοι οι ομοσπονδιακοί, πολιτειακοί και τοπικοί περιβαλλοντικοί κανονισμοί
Ρυθμιστικό καθεστώς	GRAS καταχωρημένο. Αποδεκτό ως πρόσθετο τροφίμων στην Ευρώπη. Περιλαμβάνεται στη βάση δεδομένων ανενεργών συστατικών του FDA (ενέσεις, ρινικά, οφθαλμικά και από του στόματος σκευάσματα). Περιλαμβάνεται σε παρεντερικά και μη παρεντερικά σκευάσματα με άδεια στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Προϊόντα και πρώτες ύλες παρασκευής οξικού οξέος

Πρώτες ύλες

Ethanol-->Methanol-->Nitrogen-->Iodomethane-->Oxygen-->Activated carbon-->CARBON MONOXIDE-->Potassium dichromate-->Butyric Acid-->PETROLEUM ETHER-->PASSION FLOWER OIL-->Acetylene-->Acetaldehyde-->Mercury-->n-Butane-->Cobalt acetate-->(2S)-1-(3-Acetylthio-2-methyl-1-oxopropyl)-L-proline-->5-(Acetamido)-N,N'-bis(2,3-dihydroxypropyl)-2,4,6-triiodo-1,3-benzenedicarboxamide--> Manganese(II) acetate-->Μικτό οξύ

Προϊόντα Παρασκευής

Hydroxy silicone oil emulsion-->Dye-fixing agent G-->1H-INDAZOL-7-AMINE-->5-Nitrothiophene-2-carboxylic acid-->4-BROMOPHENYLUREA-->3-Amino-4-bromopyrazole-->3-Hydroxy-2,4,6-tribromobenzoic acid-->2,3-Dimethylpyridine-N-oxide-->N-(6-CHLORO-3-NITROPYRIDIN-2-YL)ACETAMIDE-->Ethyltriphenylphosphonium acetate-->2-ACETYLAMINO-5-BROMO-6-METHYLPYRIDINE-->ISOQUINOLINE N-OXIDE-->2-Amino-5-bromo-4-methylpyridine-->ETHYLENEDIAMINE DIACETATE-->Zirconium acetate-->Chromic acetate-->γ-L-glutamyl-1-naphthylamide-->6-NITROPIPERONAL-->Levothyroxine sodium-->DL-GLYCERALDEHYDE-->METHYL-(3-PHENYL-PROPYL)-AMINE-->6-Nitroindazole-->3,3-Bis(3-methyl-4-hydroxyphenyl)indoline-2-on-->2-Bromo-2′-hydroxyacetophenone-->ALLOXAN MONOHYDRATE-->4-CHLORO-3-METHYL-1H-PYRAZOLE-->7-Nitroindazole-->5-BROMO-2-HYDROXY-3-METHOXYBENZALDEHYDE-->3,5-Dibromosalicylic acid-->4,5-Dichloronaphthalene-1,8-dicarboxylic anhydride-->α-Bromocinnamaldehyde-->4-(DIMETHYLAMINO)PHENYL THIOCYANATE-->10-Nitroanthrone-->Ethyl trichloroacetate-->1,3-Dithiane-->Cellulose diacetate plastifier-->4-(1H-PYRROL-1-YL)BENZOIC ACID-->(1R,2R)-(+)-1,2-Diaminocyclohexane L-tartrate-->Benzopinacole-->4-BROMOCATECHOL

Δημοφιλείς Ετικέτες: οξικό οξύ, Κίνα κατασκευαστές οξικού οξέος, προμηθευτές, εργοστάσιο

Ένα ζευγάρι: Όχι

Επόμενη: Φλουοτινικό Οξύ

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Αποστολή ερώτησής